همسفره با سراب

فرصتی شد تا رمان هم سفره با 1 نوشته دوست فرهیخته محمد یوسفی را بخوانم. دومین رمانی است که از محمد یوسفی چاپ میشود. کتاب قبلی چینوت نام داشت. در مورد رمان چند نکته ای را مطرح می کنم با این توضیح که بیشتر نظرات شخصی من است تا نقد و نظر علمی.
کتاب در بیست فصل نوشته شده و سرزندگی و تر و تازگی نوشتههای یوسفی را دارد. این از ویژگی های خوب کتاب است. متن یکدست و ساده و منسجم است و هر فصل با آخرین جمله فصل قبلی رونقی می گیرد و آغاز میشود. فصل ها یکی در میان روایتگر اکنون و گذشته هستند. راوی داستان شخصیت اصلی است و همه چیز از نگاه او مطرح می شود. راستش گفتگو ها به نظرم می توانستند بهتر باشند یا لااقل خیلی شبیه هم نباشند و از تکیه کلام ها و لحن های متفاوت استفاده شود. شخصیت پردازی ها خوب بود و داستان جذاب و گیرا. نمی دانم به کجای داستان گیر داده بودند همه ی نظرهایی که شخصیت های داستان مطرح می کنند را عموم مردم می دانند و چیز غریبی و یا افشاگری که به حساب نمی آید! به هر حال یکی از نقاط ضعف رمان به نظرم همین جاها بود که شخصیت ها به تجزیه و تحلیل مسائل می پرداختند.
از خواندن این رمان لذت بردم و به شما هم توصیه می کنم که وقتی برای خواندنش اختصاص بدهید. بی شک جنبه های مثبت و گیرا و جذاب آن بیشتر از یکی دو ضعفی که اشاره کردم. هر چند همه این حرفها نظر شخصی من است و خودم هم می دانم که صلاحیتی برای اظهار نظر در باره رمان را ندارم.
آرزو موفقیت های روزافزون دارم برای محمد جان یوسفی.

#هم_سفره_باسراب #محمد_یوسفی