فرصتی شد تا رمان هم سفره با سراب نوشته دوست فرهیخته محمد یوسفی را بخوانم. دومین رمانی است که از محمد یوسفی چاپ میشود. کتاب قبلی چینوت نام داشت. در مورد رمان چند نکته ای را مطرح می کنم با این توضیح که بیشتر نظرات شخصی من است تا نقد و نظر علمی. کتاب در بیست فصل نوشته شده و سرزندگی و تر و تازگی نوشتههای یوسفی را دارد. این از ویژگی های خوب کتاب است. متن یکدست و ساده و منسجم است و هر فصل با آخرین جمله فصل قبلی رونقی می گیرد و آغاز میشود. فصل ها یکی در میان روایتگر اکنون و گذشته هستند. راوی داستان شخصیت اصلی است و همه چیز از نگاه او مطرح می شود. راستش گفتگو ها به نظرم می توانستند بهتر باشند یا لااقل خیلی شبیه هم نباشند و از تکیه کلام ها و لحن های متفاوت استفاده شود. شخصیت پردازی ها خوب بود و داستان جذاب و گیرا. نمی دانم به کجای داستان گیر داده بودند همه ی نظرهایی که شخصیت های داستان مطرح می کنند را عموم مردم می دانند و چیز غریبی و یا افشاگری که به حساب نمی آید! به هر حال یکی از نقاط ضعف رمان به نظرم همین جاها بود که شخصیت ها به تجزیه و تحلیل مسائل می پرداختند. از خواندن این رمان لذت بردم و به شما هم توصیه می کنم که وقتی برای خواندنش اختصاص بدهید. بی شک جنبه های مثبت و گیرا و جذاب آن بیشتر از یکی دو ضعفی که اشاره کردم. هر چند همه این حرفها نظر شخصی من است و خودم هم می دانم که صلاحیتی برای اظهار نظر در باره رمان را ندارم.آرزو موفقیت های روزافزون دارم برای محمد جان یوسفی.#هم_سفره_باسراب #محمد_یوسفی ادامه مطلب

علی شاملو یکی از شاعران جوان زبان فارسی است که اطلاع خوبی هم درباره شعر معاصر دارد. سخت کوشی و دیر پسندی او در مورد شعر، دیدگاهها و نقدش را هم جذاب و خواندنی کرده است. او در این کتاب با توصیف و توضیح نظریه های شعر معاصر، سیر دگرگونی های شعر معاصر را نقد کرده است .توجه به ارتباط نظریه و شعر و همچنین توجه به سلیقه های متفاوت شعری پیش زمینه ای برای ورود به مباحث کتاب است. مباحث مطرح شده تازه و نو هستند؛ به عنوان نمونه : نظریه های شعری نیما ، تندر کیا، هوشنگ ایرانی ، احمدرضا احمدی ، رویایی ، منوچهر آتشی ، سید علی صالحی ، رضا براهنی ، علی باباچاهی ، ابوالفضل پاشا ، اکبر اکسیر ، شمس لنگرودی و... مورد بررسی قرار گرفته اند. نظریه های شعری این شاعران زیر عنوان جریان شعری آنان بررسی گردیده است. این جریانهای شعری عبارتند از: جریان شعری تندر کیا و هوشنگ ایرانی (خروس جنگی) ، جریان شعری نیما و پیروانش ، موج نو ، شعر حجم ، شعر تجسمی ، موج ناب ، موج سوم ، شعر گفتار ، شعر زبان ، شعر پسا نیمایی ، شعر حرکت ، جریان ساده نویسی ، شعر فرا نو. یکی دیگر از مباحث مطرح شده در این کتاب بررسی و نقد قالب های جدید شعر است. بازی های زبانی و اهمیت دادن به زبان که در بسیاری موارد با هنجارگریزی های افراطی زبانی و دستوری صورت گرفته و همچنین معنی زدائی و بی معنایی، جزئی نگری، تعهد گریزی و تلفیق داستان و شعر یا تلفیق نمایش، تصویر و ... با شعر و یا پیشنهاد قالب های جدید و تغییرات فرمی از جمله نوآوری های برخی از این شاعران است. به چالش کشیدن این نظریه ها و یافتن نقاط مشترک و توجه به تفاوت های عمده این شعرها و همچنین تحلیل مخاطبان هر یک از این جریان های شعری، به جذابیت بیشتر کتاب افزوده است.اگر به شعر فارسی علاقه ادامه مطلب

سلام دوستان عزیزم

کتاب شعر من با عنوان  «لب خوانی سکوت» توسط نشر سروشگان منتشر شد.

علاقمندان می توانند با مراجعه به سایت نشر سروشگان کتاب را تهیه کنند. http://www.soroushgan.ir

آیا میxad توان بدون داشتن نظریه شعر نوشت؟ شاعران تا چه میزان به نظریxadه های شعری توجه دارند؟ پاسخ این پرسشها را میxad توان در کتاب «نظریه xadهای ناراضی» خواند.

کتاب با توصیف و توضیح نظریهxad های شعر معاصر، سیر دگرگونیxad های شعر معاصر را نقد کرده است.

# علی شاملو# کتاب تازه# نظریه های ناراضی

علی شاملو یکی از شاعران جوان زبان فارسی است که اطلاع خوبی هم درباره شعر معاصر دارد. سخت کوشی و دیر پسندی او در مورد شعر، دیدگاهها و نقدش را هم جذاب و خواندنی کرده است. او در این کتاب با توصیف و توضیح نظریه های شعر معاصر، سیر دگرگونی های شعر معاصر را نقد کرده است .توجه به ارتباط نظریه و شعر و همچنین توجه به سلیقه های متفاوت شعری پیش زمینه ای برای ورود به مباحث کتاب است. مباحث مطرح شده تازه و نو هستند؛ به عنوان نمونه : نظریه های شعری نیما ، تندر کیا، هوشنگ ایرانی ، احمدرضا احمدی ، رویایی ، منوچهر آتشی ، سید علی صالحی ، رضا براهنی ، علی باباچاهی ،  ابوالفضل پاشا ، اکبر اکسیر ، شمس لنگرودی و... مورد بررسی قرار گرفته اند. نظریه های شعری این شاعران زیر عنوان جریان شعری آنان بررسی گردیده است. این جریانهای شعری عبارتند از: جریان شعری تندر کیا و هوشنگ ایرانی (خروس جنگی) ، جریان شعری نیما و پیروانش ، موج نو ، شعر حجم ، شعر تجسمی ، موج ناب ، موج سوم ، شعر گفتار ، شعر زبان ، شعر پسا نیمایی ، شعر حرکت ، جریان ساده نویسی ، شعر فرا نو. یکی دیگر از مباحث مطرح شده در این کتاب بررسی و نقد قالب های جدید شعر است. بازی های زبانی و اهمیت دادن به زبان که در بسیاری موارد با هنجارگریزی های افراطی زبانی و دستوری صورت گرفته و همچنین معنی زدائی و بی معنایی، جزئی نگری، تعهد گریزی و تلفیق داستان و شعر یا  تلفیق نمایش، تصویر و ... با شعر و یا پیشنهاد قالب های جدید و تغییرات فرمی از جمله نوآوری های برخی از این شاعران است. به چالش کشیدن این نظریه ها و یافتن نقاط مشترک و توجه به تفاوت های عمده این شعرها و همچنین تحلیل مخاطبان هر یک از این جریان های شعری، به جذابیت بیشتر کتاب افزوده است. اگر به ادامه مطلب

پیش از ورود به دانشگاه ، عاشق شعر و ادبیات فارسی بودم ؛ بنابرین تصمیمم قطعی بود : انتخاب رشته زبان و ادبیات فارسی! موضوعی که برای خودم هم خیلی زیاد جالب است و این روزها بیشتر به آن فکر می کنم این است که آن روزها در شعرهایم به پیشرفت قابل توجهی رسیده بودم و اگر به دانشگاه نمی رفتم و درس ادبیات نمی خواندم شاید الان به مراتب در شعر موفق تر بودم! البته دانشگاه ، مزیت هایی هم داشت که نمی شود منکر شد. به هر حال بگذریم. قصدم از این مقدمه ، طریقه ی آشنایی من با شفیعی کدکنی بود. شفیعی کدکنی را قبل از اینکه وارد دانشگاه بشوم و در رشته ادبیات فارسی تحصیل کنم ، می شناختم. کتابهایش را خوانده بودم و به خصوصادامه مطلب

سلیقه چیست ؟ یا کیست ؟ کسی که شعری را می نویسد یا کسی که آن شعر را می خواند ؟ کسانی که به گونه ای خاص می نویسند یا کسانی که به گونه ای خاص می خوانند ؟ اصلا راز ماندگاری یک شعر چیست ؟ اقبال عمومی و یا پسند خاص؟ آیا می شود مثلا شعر سه گانی گفت و با جذب گروهی - که بی تردید چندان استعدادی هم ندارند و عده ی زیادی از آنها اطلاع درستی از شعر و ادبیات ندارند - اینچنین جریانی را ماندگار کرد ؟ اجازه می خواهم به جای پاسخ به این پرسش ها ، سوال دیگری طرح کنم : شاعران ، بی سلیقه اند یا مخاطبان ؟ پاسخ به این پرسش ، بستگی به این دارد که ما چه تصوری از شاعر و خواننده (یا مخاطب شعر) داریم. هر کسی می تواند ادعای شاعر بودن کند و هر کسی هم می تواند با قیافه ای حق به جانب خود را از مخاطبان جدی شعر معرفی کند و حتا ادعای منتقد بودن هم کند ؛ مسأله این است که متاسفانه شعر فارسی با چالش بزرگی روبرو شده است : عده ای که هیچ تصوری از عصر حاضر و موقعیت زمانی و مکانی خویش ندارند ، ادعای شاعری می کنند و این عده به این دلیل خطرناک هستند که : یا هنوز گل و بلبل و در حد نهایی شعرهایِ به اصطلاح غزل ولی از نوع آبکی اش را ادامه مطلب

بوی کدامین بهار است این ؟

پیراهن پرشکوفه کدامین باغ ؟

سین سرود کدامین سال؟

شاعری می گرید با من

عشق را

عاشقی می گرید با من

شعر را

سال کدامین هجرانی شمسی است ؟

کدامین سال شمسی هجرانی؟

۹ فروردین ۱۳۹۰

(علی شاملو)

به تازگی کتاب هایی درباره ی سه گانی توسط انتشارات گفتمان اندیشه معاصر چاپ شده است و همگی با هم در یک بسته با نام « سه گانی » به فروش می رسند. ( یعنی هر کدام از این مجموعه ها را بخواهید باید آن پنج تای دیگر را هم بخرید و اینگونه است که مغز متفکر این جریان همه ی کتاب ها را به فروش می رسانند ؛ شخصی که یک سه گانی ضعیف یا قوی یا متوسط چاپ کرده ، خودش و فک و فامیلش را مجبور می کند که این بسته را حتما بخرند ! و....) از حرف های بالا که بگذریم چند نکته ی کلی را یادآور می شوم و بقیه را در وقتی مناسب منتشر خواهم کرد تا این عزیزان نپندارند که سه گانی به قول خودشان آینده شعر فاادامه مطلب

زیاده خواهی نیست خاطرخواهی است ! از چشمان کلمات جاری می شوم اشک هایم را شعر می کنی و چشمانم را خشکیده تر از کویر و طوفانی تر از دریا ! شاعر که باشی سکوت کلمه می خواهد و گوش هایی برای شنیدن! عاشق که باشی شعرهایت خواب هایی مشترک است در بیداری هایی مجزا! ......... سکوت کاغذ صدا قانع به سطرهای سپید و سکوت سیاه نوشته می شویم و خوانده نمی شویم مثل حرف های نا خوانا ! علی شاملو ادامه مطلب